Sevgili!
Sen gitmiştin…
Yokluğunda kaybettik önce varlığımızı ve sonra yok eyledik aklımızı da.
Hasretinle akan zamanlarda cevherimiz özden, madenimiz mıknatıstan ayrıldı.
Sen gitmiştin…
Gönüllerimiz billur kadehler gibi çalındı sengsarlara;
ırmaklarımız mecralarında susuzluğa mahkum edildi.
Sen gitmiştin…
Çelik mermere çarptı, iradeye ateş düştü yokluğunda.
Hasretinden akıllar yitirildi efendim,
gönüller gölgelere düştü.
Kucak kucağa güneşlerimiz söndü,
dudak dudağa denizlerimiz kurudu
ve sen gitmiştin efendim.
Sen gitmiştin…
Seninle birlikte her şeylerimiz gitti.
Şehitlerimiz kefenlerinden sıyrıldı senden sonra;
kanlarımız sahralar doldurdu.
Kelimelerimiz anlamlarını yitirdi,
kutlu erlerimiz tutsak oldu nefis ordularına…
Hiçbir şey kazanmadık ayrılığında, efendim,
hiç kâr elde edemedik.
Aldandık, hep aldandık.
Delilimizi yitirdik, delillerimizi yitirdik.
Dillerimiz dilim dilim edildi efendim.
Bize sevmeyi unutturdular ilkin;
sonra sevginin ne olduğunu…
Kendi gönlüne ihanet edenlerimiz, gönlün kendisine ihanet ediyorlardı artık.
Vurgunlar yedik pes pese efendim…
Ve sen gitmiştin.

Bir Veda Hutbesiyle ayrildin aramizdan,
Sonra Sahabelerin birer birer ardindan,
Bizimde bahtimiza aci yanlizlik düstü,
Sensiz Bülbül Güle neden küstü,
Sene 632 ne hicranla yikanmis bir Yil,
Evimin tüm saatleri Ayriliga kuruldu,
Ashabin hickiriklari tüm siirlerin konuydu,
Gökyüzüne dokunsan aglayacak,
Zira tüm bulutlar grinin en koyu tonuydu,
Bir tepeye tirmandin agir agir,
Bu Veda haberini duymaktansa,
Ashab hazir ebediyen olmaya Sagir,
Ümmetin dedin, Ümmetim dedin,
Belki bu size Son Seslenisim bilemem,
Dedin ve Yangin düstü Kalbine yüzbin Sahabenin aniden,
Korkarim Ebu Bekirin saclarini beyazlatir bu Veda,
Korkarin Ömer´in Yüzüne Tebessüm ugramaz birdaha,
Beldeyi Haramda hic bir Ayrilik böyle Can yakmadi,
Yusuflarin Nur yüzüne hicran beni düstü,
Mecnunlarin derdi büyük Leylalar anlamadi,
Yetimlerin Basini oksayan bir mübarek Elin vardi,
Sen Yoksun, O yetimlerinde saclari toza bulandi,
Bu Ayrilik Yakuplari tekrar Kör edecek,
Korkarim, Korkarim Yusuflar tekrar dönecek Zindanlara,
Ferhatlarin tirnaklari dayanir mi bilmem,
Sen gittim yalanci günes kaldi Ufkumusu aydinlatmaya calisan,
Tadi yok Güllerin artik, onlarda Yalan,
Sen Yürürken Mekke sokaklarinda Adim Adim,
Ardinda Gülden güzel Kokun kalirdi,
Rüzgarlar öpmeden, oksamadan gecemez Saclarini,
Ceylanlari bile kendinden geciren Güzel Gözlerin vardi,
O güzel kokunuda bizen zalim bir rüzgar aldi,
Analari sütten kesti bu belbad,
Bebeklerin emdiginin zehirden farki yok,
Ya Seher kuslari kimin icin söylesin Sarkilarini simdi,
Vefakar örümcegin de yeni bir ag örmeye takadi yok,
Ömer´in kamburu artti diyorlar Yoklugunun ardindan,
Ali´yi dert sardi Dertesecegi Sirdasi yok,
Bilal´inde bogazinda dügüm dügüm nefesi,
Zira Cagirirken Ümmeti Namaza,
Hayalel Felah, Hayalel Felah,
Gelenlerin icinde Ümmetin Efendisi yok,
Simdi anladim Yildizlar neden ardindan birer birer etmekte firar,
Anladim Kirlangiclar neden bukadar kissa yasar,
Anladim Kelebekleri Ateslere sürükleyen Askin sirrini,
Simdi anladim bebekler neden agliyarak dogar,
Sen niye aglarsin ey Osman, zira senin vuslatin ancak ömrün kadar,
Ben yanayim halime bir kandil gibi usul usul,
Zira benim kavusmam cok düsük bir Ihtimal…

Ey masum ve güzel evladım!

Ey temizlerden de tertemiz günahsız çocuğum.

Seni Allah’ın rahmetine emanet ediyorum,

Ve öyle de bırakıp gidiyorum,

Rabbim, seni ve hayatını mesud ve bereketli kılsın.

Anneciğinin yokluğundan hiç üzüntü duyma.

Sen Allah’a emanetsin.

Ey bir rüyanın kurbanı olacakken,

Allah’ın lûtfu ve ikramı sayesinde kurtuluş sadakası ile

Ecel celladının pençesinden yakayı kurtaran

Abdullah’ın masum yavrusu olan sen!

Eğer düşlerim doğru çıkacak olursa sen bütün insanlara ve cinlere gönderilecek son peygambersin.

Bütün insanlara helal ve haramı bildirmeye

Bütün gerçekleri çerçevelemeye

Ve ceddin İbrahim Aleyhisselam’ın dini,

İslâmiyet’i tekrar hayatlandırıp, duyurmaya memursun.

Çünkü Allah, İbrahim Aleyhisselam gibi seni de

Putlardan ve puta tapanlara uymaktan korumuştur!

Her yaşayan ölecektir ,

Her yeni eskiyecektir,

Her çok tükenecektir,

Her yaşlı göçecektir.

Ve Ben de bir gün öleceğim

Fakat Sen’in gibi temiz ve tertemiz bir evlat doğurdum

Ardımda Sen’in gibi büyük ve hayırlı bir evlat bırakıyorum.

Bunun için adım ölmeyecek, sonsuza dek hayırla anılacağım.

Hz. Amine annemize aittir